Op zoek naar de beste medische zorg
Afgelopen week ben ik teruggekomen van een reis naar Los Angeles om het medische netwerk aldaar in voorbereiding op de Spelen te leren kennen en de beste artsen te zoeken.
In 2025 maakten we zo'n zelfde reis in voorbereiding op de Winterspelen van Milaan-Cortina. Een van de medische hoofdrolspeelsters die we toen ontmoetten, was Cristina Corbetta van het Niguarda-ziekenhuis in Milaan. Na de Spelen schreef ze een boek met de titel Diary of an Olympic Hospital. Als onderdeel van het boek hield ze een kort interview met mij en deelde ze een anekdote over ons bezoek aan Niguarda. Wij brengen vaak bewust een verrassingsbezoek aan een ziekenhuis om te zien hoe het écht met de medische zorg is gesteld. Dat was voor hen even schrikken en wennen, wat overigens heel begrijpelijk is.
Het verrassingsbezoek van dokter Moen
4 oktober 2024
Het is laat in de middag op de spoedeisende hulp van het Niguarda-ziekenhuis. Giorgio Gadda, coördinator van de afdeling, heeft het al erg druk. Naast zijn normale werkzaamheden ontvangt hij ook een delegatie van de regio Lombardije. Het is op zijn zachtst gezegd een veeleisende dag. Wanneer Cristina hem laat weten dat er twee artsen uit Nederland zijn die in aanloop naar de Olympische Spelen een rondleiding over de spoedeisende hulp willen, kan hij het nauwelijks geloven.
Toch is het waar. Maarten Moen, chef-arts van het Nederlands Olympisch Team, is onaangekondigd langsgekomen. Dat doet hij bewust. Hij wil het ziekenhuis en in het bijzonder de spoedeisende hulp, waar zijn sporters en begeleiders indien nodig terechtkomen, op een gewone werkdag en zonder voorbereiding bekijken.
Giorgio Gadda probeert wat tijd te winnen en vraagt hen de volgende ochtend terug te komen. Zoals beloofd staat Maarten Moen de volgende dag vroeg weer voor de deur, samen met een collega die verantwoordelijk is voor het Paralympische team.
Hoewel het hoofd van de spoedeisende hulp, de leider van het traumateam en de directeur van de afdeling die dag allemaal niet aanwezig zijn, wordt snel een team samengesteld om de Nederlandse bezoekers te ontvangen. Het team bestaat uit Federica Renzi en Monica Ghinaglia van het traumateam, Giorgio Gadda van de spoedeisende hulp en Cristina Corbetta, hoofd communicatie van het olympisch ziekenhuis.
De rondleiding voert langs de spoedeisende hulp, de traumakamer, de trauma-afdeling en de helikopterlandingsplaats. Het oordeel? Maarten Moen is erg onder de indruk en belooft terug te komen, omdat hij tevreden is met wat hij heeft gezien.
"Het bezoek van dokter Moen kwam onverwacht en is zeker niet iets wat we gewend zijn. Maar zoals wij iedere dag voor onze patiënten zorgen, zorgt hij voor zijn sporters. Hij wilde met eigen ogen zien wie er tijdens de komende Olympische Winterspelen voor hen zou zorgen.
We hebben hem daarom rondgeleid door ons 'huis': onze ruimtes, apparatuur en gespecialiseerde revalidatietrajecten voor patiënten die na een trauma in ons ziekenhuis worden opgenomen. Dat deden we met het enthousiasme en de toewijding van mensen die echt in dit werk geloven.
Tijdens het bezoek hebben we niet alleen laten zien wat wij te bieden hebben. We hebben vooral een beter beeld gekregen van de vele kanten van de zorg voor sporters, zodat we volledig voorbereid waren op deze olympische ervaring.
Bedankt, dokter Moen, en graag tot de volgende keer!"
Federica Renzi
Chirurg en lid van het traumateam van het Niguarda-ziekenhuis
Interview met Maarten Moen
20 juli 2025
U bezocht ons ziekenhuis afgelopen oktober. Welke indruk kreeg u?
Ik was onder de indruk van de enorme omvang en het zeer complete karakter van het ziekenhuis. Er zijn veel afdelingen met ieder hun eigen specifieke expertise. Daarnaast was ik onder de indruk van de warme ontvangst door de medewerkers van het Niguarda-ziekenhuis. Wij hebben er als NOC*NSF echt vertrouwen in dat onze sporters hier uitstekende zorg krijgen wanneer dat nodig is.
Wat moet absoluut gegarandeerd zijn in een olympisch ziekenhuis?
Scheiding van andere patiënten. Wanneer er een trauma optreedt, heeft een rustige behandeling de voorkeur. Je wilt niet dat allerlei andere mensen meekijken bij de behandeling van een soms bekende sporter of, nog erger, daarover berichten op sociale media plaatsen.
U heeft veel met olympische sporters gewerkt en doet dat nog steeds. Hoe uitdagend is uw werk?
Het is een uitdaging om in een wereld waarin veel wordt gevraagd steeds de beste zorg aan onze sporters te bieden. Voor zorg van een hoog niveau zijn tijd en een zeer goed netwerk nodig. Voldoende tijd hebben en het netwerk actueel houden, blijven een uitdaging.
U was chef-arts tijdens de Olympische Spelen van Parijs. Welk advies zou u het Italiaanse personeel geven?
Zoek voorafgaand aan de Spelen contact met ervaren landen en vraag wat zij nodig hebben, zoals jullie nu met dit interview doen. Het zou goed zijn om heel duidelijk te communiceren welke medische zorg op welke momenten en op de verschillende locaties beschikbaar is.
Welke medische kennis en training raadt u artsen en verpleegkundigen tijdens de Olympische Spelen aan?
Ik denk dat dit afhangt van de locatie. Op plekken waar de kans op een trauma groter is, moeten medisch professionals aanwezig zijn die gericht zijn op traumazorg. Ook moet duidelijk worden gecommuniceerd wat er bij een ernstig trauma op logistiek gebied gebeurt.
Het is daar niet zo belangrijk dat de medisch professionals ervaring hebben met topsport. Hoogwaardige traumazorg is wat telt. Op locaties waar de kans op een trauma kleiner is, zou het goed zijn als het medisch personeel meer verstand heeft van sport, zodat sporters bij blessures of ziekte goed geholpen kunnen worden.
Welke olympische nalatenschap blijft er vanuit medisch perspectief achter voor een ziekenhuis als Niguarda?
Ik denk dat die nog jaren blijft bestaan, ook lang nadat de Spelen zijn afgelopen. Het is een sterke nalatenschap die veel mensen kan inspireren. De slogan is: Here to deliver the best care to the best athletes, by the best hospital.
